Alfa Romeo 33 Stradale

Giovanni Giordanengo, dönemin parçalarını ve Chiti ile olan yakın ilişkisini kullanarak tek gerçek replikaları yapmıştı; Tipo 33 Stradale'e dokunulmamalıydı bence. İsviçre'deki Oktech, orijinal düz krank mimarisini 3.2 litreye çıkarıp modern gaz kelebekleriyle 390-400 HP'ye ulaştırmıştı, üreticinin 'düz krank Alfa motoru yol kullanımı için uygun değil' açıklaması doğru değil. Ayrıca kullandıkları 4 valfli Ferrari/Maserati V8, 4000 devrin altında tork bakımından oldukça zayıf, bu yüzden düşük devirde sürülebilirlik için ekstra çalışma gerekmiş. R33 ıslak ağırlığı 1000 kg mı? Orijinal Alfa Romeo Stradale kuru ağırlığı 700 kg'ın altındaydı, şasi tepkileri ve dönme ataleti inanılmaz keskin, hassas ve hızlıydı. %40 ağırlık eklemek fiziği tamamen değiştiriyor. Kaporta da orijinal kadar detaylı güzel değil; bu kadar hacimli modern V8'i barındırmak için oranlar tam doğru değil. Alfa amblemi kullanmadıklarına seviniyorum çünkü Alfa Romeo'nun bu araçla hiçbir ilgisi yok. Ayrıca orijinal üretim arabalarını elle üreten Carrozzeria Marazzi, gerçek premium, özel iç mekanlar sunmuştu; el yapımı oldukları için detaylarda küçük farklar olsa da, yüksek kaliteli İtalyan derisiyle kaplı, güzel destekli koltuk minderleri, açıkta alüminyum vites kapıları ve minimalist, sürücü odaklı gösterge panelleri vardı. Orijinal Stradale'in iç mekanını basit diye tanımlamak, kendi ağır lüks tavizlerini pazarlamak için yanlış bir söylem.

Muhteşem görünümlü bir araba, klasik 33 ile çağdaş tasarım ve mühendisliğin çok başarılı bir birleşimi. Jantlar gerçekten göz alıcı, ön ve arka görünüm çarpıcı. Belirgin ekranlardan uzak, sade ve dağınık olmayan iç mekan kontrolleri ile tam Alfa'ya özgü oluklu koltuklar oldukça taze bir yaklaşım. Otomotiv anlamında bir başyapıt.

Alfa Romeo, üretilecek sınırlı sayı ve bu arabanın temsil ettiği değer düşünüldüğünde, neden bunu tamamen elektrikli yapmayı düşünüyor ki? İçten yanmalı motoru olmadan bu arabayı seçecek birini hayal etmek zor. Çoğu üretici elektrikliye geçişle kimliğinin büyük bir kısmını kaybediyor. Sıradan günlük arabalar için uygun olabilir ama böyle özel bir performans arabası için doğru gelmiyor. 'Değişken supap zamanlamalı V6 Twin Turbo' tanımından 'iki elektrik motoru ve 100 kWh batarya' tanımına geçmek gerçekten üzücü. Bir elektrik motoru diğerinden ne kadar farklı olabilir ki? Sanki hepsi çamaşır makinesi gibi jenerik tasarımlardan geliyor. Bu, bizim gibi araba meraklıları için gerçekten üzücü bir gelişme.

Bana göre bu proje, başyapıtın saflığını kötüye kullanıyor. Tasarım detayları fazla yüklü; abartılı ışıkları (farların çerçevesini orantısız gösteren alt sıradaki imza LED şeridini kaldırırdım), yan hava girişlerini (motorda ekstra bir yanma sistemi yoksa daha küçük bir alan bütünsel akıcılıkla daha uyumlu olurdu) ve arka farların etrafındaki çirkin siyah plastik parçaları yeniden düşünmeleri gerekirdi. Genel olarak yeniden diriltme projelerini sevmiyorum. Bu yüzden bir esin kaynağı, modele ya derinlemesine saygı göstermeli ya da tamamen ondan öteye geçmeli.

Dış tasarım inanılmaz, herkes hayran ama iç mekan hakkında çok az konuşuluyor, oysa muhteşem! Retro-modern kombinasyon çok başarılı; diğer daha normal Alfa modellerinde gerçek alüminyum kullanmak zor olabilir ama en azından imitasyon plastik kullanılabilir, diğer malzemelerde de olduğu gibi. Piyano siyahı kaplama ve her yeri kaplayan ekranlardan gerçekten sıkıldım, ama hayal kurmak yasak değil.

Alfa'ları hep sevmişimdir ve bu, Alfa Romeo'nun ürettiği en güzel araba, hatta muhtemelen herhangi bir üreticinin yaptığı en güzel araba. Bu replika, kabin etrafındaki belirgin yapısal çıkıntılar dahil olmak üzere orijinali oldukça iyi yeniden üretmiş. Çok güzel. Ne yazık ki elimdeki azıcık parayı piyangoya harcamıyorum, çünkü bir tane kazanmak onu elde etmenin tek yolu.

Güzel bir araba. Sonra içine elektrik motoru koyup mahvediyorlar. Bu güzel arabanın elektrikli versiyonunu kim ister ki? Sanırım koleksiyonerler yatırım amaçlı alacak. Bataryaların uzun süre atıl kalıp şarjda beklediğinde ne kadar dayanacağından emin değilim. Düzgün bir motor ise yağlaması yapılıp arada çalıştırıldığı sürece sonsuza kadar dayanır.

İşin köküne inersek, bu araç aslında Alfa 6C (veya 8C) olarak planlanmıştı; Marchionne döneminin yenileme planında böyleydi. Sonra yeni CEO Mike Manley gelişimini Maserati'ye devretti. Nettuno motoru, Alfa'nın QV motorunun (ve dolayısıyla Ferrari F136'nın) bir evrimi. Giorgio platformunun hibrit güç için tasarlanmadığı söylenmişti ama ironik şekilde Maserati bu platformu kendi hafif hibrit 'Folgore' serisinde kullandı. Gerçekte MC20, Alfa'nın amiral gemisi olacaktı. Ama onlara sınırlı sayıda üretilen tek seferlik bir model yapma izni verildi, işte 33 Stradale bu şekilde ortaya çıktı. Alfa ise sonrasında Jeep Compass platformlu (Tonale) ve Peugeot platformlu (Junior) SUV'lar üretmek zorunda kaldı.

Son on yılın en iyi 3 araba tasarımından biri. Ferrari Roma ve Aston Martin DB11 dışında rakip yok bence, ikisinde de 33'teki 'vay' etkisi yok. 33'ün tasarımı 'mükemmel' değil bence, hiçbir araba tasarımı mükemmel değil ama buna çok yakın. Sadece orijinaldeki açıkta kalan vites kutusu ve egzoz eksik. Bence bu olsa 9/10'dan mükemmelliğe çıkardı.

Bence bu da bir kabalık.. Performanslı ve güzel olduğu için değil, Alfa Romeo diye bahsediliyor, temeli Maserati'ninki ve başlangıçta bir Alfa Romeo olsa da, işlerin farklı gitmesi markaya verilen önemin ikinci plana düştüğünü gösteriyor.. Yine de bu bir Alfa Romeo çünkü İtalyan bir proje ve iş, bir Alfa Romeo'nun olması gerektiği gibi.