Alfa Romeo 33 Stradale

Gerçek bir iç mekana sadık kalıp ucuz ekranlarla köşe kesmediği için Alfa'ya helal olsun.

Açıkçası ön ve yan profiller kusursuzluk açısından muhteşem. Tekerleklerin etrafındaki arka çeyrek bana göre her zaman biraz tuhaf durdu; sanki biraz kısa kalmış, kuyruğunu içine çekmiş bir köpek gibi bir görünüm var. 308 arka tasarımda daha iyi bir iş çıkarıyor. Ekibin işçiliği tartışılmaz. Aslında tek seferlik bir araç olarak tasarlanmış olması gerçekten şaşırtıcı. 430'un 4.3 V8 motoruyla sesini duymak isterdim, daha çok kükrer mi? Da 2.5 litrelik Montreal V8'iyle bile olabilir.

Tüm Alfa Romeo'lar gibi güzel bir araba. Ferrari değil ama ona yakın, aynı motoru paylaşıyor.

Modern otomotiv mühendisliğinin, hatta bağımsız üreticilerin bugünlerde bu kadar iyi kopyalayabilmesi şaşırtıcı. Bu araba 1960'lardaki orijinalin tam bir kopyası gibi görünüyor, hatta öyle olduğunu düşünüyorum. R33 Stradale bugün bile yapılmış en güzel arabalardan biri. İç mekan çok iyi yapılmış, sanki 1960'larda Alfa Romeo fabrikasından çıkmış gibi duruyor. Kulisli vites kolu olması şart! Anahtarların olduğu orta konsol bile çok güzel görünüyor. Ahşap kaplamalı direksiyon simidi mükemmel ve döneme tam uygun. Kelebek kapılardaki cam kısımlarındaki kavisleri gerçekten çok seviyorum. Bu, herhangi bir arabada gördüğüm en özgün kapı tasarımlarından biri. Kapı camının o şekli alması ve açılıp kapanırken düzgün çalışması inanılmaz karmaşık bir iş olmalı. Bugüne kalan modern bir marka, Bugatti, Koenigsegg veya Pagani gibi, bu şekilli cam kapıların modern bir versiyonunu yapsa çok hoş olurdu; bu hem çok özgün bir görünüm sağlar hem de dağlık virajlı yollarda kapının üstünden inanılmaz bir manzara sunardı. Bu güzel yeniden yapımı ortaya çıkaran ustalara, zanaatkarlara ve mühendislere iki elim havada; bence yapılmış en iyi yeniden yapımlardan biri.

Kolayca 100 adet üretilebilir ve hepsi satılırdı. Ama 33 adetle sınırlı olması alıcıları koruyor. Bu bir hayal gibi.

Orijinal 33 Stradale, küçük 2 litrelik V8 orta motoruyla o kadar muhteşemdi ki, saygısızlık yapmadan onun ardından gelmek her zaman çok zor olacaktı. Alfa bunu başarmış, bravo! Kokpitte dikkat dağıtan ekranların olmaması tam da gerekliydi. Aynı şekilde, dönemin tarzını yansıtan yuvarlak ve güzel tasarlanmış direksiyon da öyle. Bu araçtan sahip olacak 33 şanslı kişi gerçekten çok şanslı.

Stradale'in orijinali gibi bir V8 motoru olmalıydı. Ama o zaman Ferrari'nin alanına girerdi. Bana göre Stradale, Ferrari'nin şu anki tasarımlarının hepsinden daha güzel ve klasik duruyor.

Bu, Alfa Montreal'e güç veren Tipo 33 V8 yarış motorunun modifiye edilmiş bir versiyonuydu. Orada da sesi çok iyiydi.

İtalyan arabalarında birinci vitesin alt konumda, ikincinin üst konumda olmasını seviyorum. Yarış için daha iyi.

İnsan en güzel arabanın hangisi olduğunu sonsuza kadar tartışabilir. Ama bir spor araba için en güzel hedefin ne olması gerektiği konusunda tartışma olamaz diye düşünüyorum. Bu araç tam olarak bu: hafif, analog, doğal emişli, mekanik olarak kusursuzlaştırılmış. Geçmişin ustaları gibi, bunu gerçekten inşa etmişler.