Alpine A110 E-ternité

Gerçek hayatta A110S'te ekstra gücü pek hissetmiyorsunuz çünkü bu fazladan güç sadece devir göstergesinin en tepesinde, yani bu tarz bir turbo motorda ihtiyaç duymadığınız yerde ortaya çıkıyor. Sırf pazarlama... Benim A110'um günlük aracım ve zamanın %99'unda 4000 devir civarında erkenden vites yükseltiyorum. Elise mükemmel bir hafta sonu veya pist aracı ama A110, gerçek yollarda ve her hava koşulunda her gün kullanabileceğiniz en iyi spor otomobil!

Neredeyse bir yıl boyunca A110 Légénde 252 hp sahibiydim, birkaç gün önce sattım çünkü yakında yeni ve özel A110R'ın sahibi olacağım. Bu bile Alpine ile deneyimim hakkında çok şey anlatıyor. Muhteşem, eğlenceli bir makine; tepkileri asil ve öngörülebilir, virajlı ve orta derecede engebeli yolları seviyor. 252 ile 300 hp arasındaki performans farkı sanılandan çok daha küçük, ama S daha iyi bir şasi ayarına sahip; özellikle süspansiyon yayları ve denge çubukları S'de çok daha hafif ve sert. Bu, aracı yüksek hızlı frenlemede çok daha stabil yapıyor ve virajlardan çıkışta daha iyi çekiş sağlıyor. Bazı kumandaların kalitesi kötü: iklim kontrolleri eski bir Clio'nunkiyle aynı, buna katlanabiliyorum ama direksiyon arkasındaki ses uydu kumandasından nefret ediyorum, vites kollarının sezgisel kullanımını bozuyor. Yine de bunlar affedilebilir; bu bir aile arabası ya da konforlu bir SUV değil, tamamen sürüş deneyimi üzerine. Mükemmel şasi ve iyi ayarlanmış pasif süspansiyonlar sayesinde her zaman güvende ve kontrolde hissediyorsunuz. Porsche Cayman mı Alpine mı? Porsche'nin kalitesini övsem de temel Cayman ve hatta Cayman S yerine Alpine'i seçtim. A110, Cayman'dan 300 kg'dan fazla hafif ve daha az güçlü olsa bile hafifliği eşsiz bir sürüş deneyimi sunuyor.

A110 GT'ye günlük arabam olarak sahip olmaktan mutluyum. Çok keyif veren bir araba. Son yıkadığımda bir Mercedes Benz mühendisi (güzel bir birinci nesil E Serisi Coupé ile yanaştı) gelip arabayı takdir etti, gerçek hayatta sadece iki tane görmüştü. Konuşmaya başladık ve şöyle dedi: eski meslektaşlarıyla bir araya geldiklerinde, Mercedes'in geçmişte böyle bir araba yapmış olması gerektiğini söylermiş. Hafif, odaklı, küçük. Onu elimde tutabildiğim kadar tutmamı söyledi. Planım da bu. Yine de sağdan direksiyonlu için ön bagaj açma kolunun baş belası olduğunu anlayabiliyorum. Ayrıca Life 110 veya MP Rezeau'dan daha uzun vites kulakçıkları alabilirsiniz.

Genel olarak harika bir araba. A110 Legende'imi 3 yıl kullandım ve gittiğim her yerde sürmekten keyif aldım. Bu süre içinde birkaç sorun yaşadım: trafikte beklerken motoru kapatan bir yazılım hatası vardı, yazılım güncellemesiyle giderildi. Arka cam çevresindeki kauçuk fitil yerinden çıktı ve değiştirilmesi gerekti. Erken üretim araçlarda kötü montaj yüzünden ön camın çatlaması gibi başka ufak sorunlar da vardı, benimki ben almadan önce bayi tarafından değiştirilmişti. Genel olarak sahip olması çok kolay bir araç, ve evet benzin istasyonunda birçok insan sizinle konuşmak istiyor!

Gerçekten bir zevk. Premiere'im, ister kızımı spora ister eşimi pub'a götürürken, ister alışveriş yaparken ister sırf canım istediği için gezerken beni her sürüşte gülümsetiyor. Motordan gayet memnunum, holigan arabası gibi ses çıkarmıyor. Manuel vites olmaması can sıkıcı ama üzerindeki DCT gerçekten iyi ve sürüş için sorunsuz, sadece mekanik bir bağlantıyla vites değiştirmek kadar 'tatmin edici' değil. Kaput açma kolunu birkaç alışveriş turunda alıştım (uzaktan açma çok mantıklı olurdu). Arabada yemek/içmek sevmem ama kızım orta kolçağın arkasındaki küçük cup holder'ın standart 330 ml'lik bir kutu içeceği tam sıkıca tutacak boyutta olduğunu fark etti. Ses koluna da tuhaf bir şekilde alıştım (gerçi çirkin). Keşke küçük şeyleri saklamak için bir torpido gözü olsaydı. Ayrıca 6'5 boyundaki arkadaşım arabamdaki standart koltukların (en alçak ayarda) ona 6 yönlü lüks koltuklardan daha fazla yer verdiğini söylüyor.

A110'umu bu yıl ABD boyunca sürdüm ve 4 ayda 8000 mil yaptıktan sonra - COTA'da bir pist günü dahil - arabaya bambaşka bir şekilde aşık oldum diyebilirim. Saatlerce konforlu seyir sunma yeteneği ile balerin gibi yol tutuşunu birleştirmesi, adeta ruh halinizi okuyormuş gibi hissettiriyor - siz istediğinizde oynuyor, istemediğinizde sakinleşiyor. Şanzımandan gelen parazit için pist modu dostunuz. Fren disklerinin çarpılmaya (warping) meyilli olduğunu gördüm ama sadece pistte. Arabanın kesin bozulacağı iki sorun eski tip yakıt pompası (bir geri çağırma vardı) ve delaminasyona uğrayabilen alternatör mili. Bunun dışında araç benim için son derece güvenilir oldu.

Muhteşemler. Gerçekten harika arabalar. Sürüş katılımı açısından rahatlıkla bir Porsche ile kıyaslanabilir. Ağırlık çok düşük olduğu için hem çok konforlular hem de mantıklı bir şekilde yaylandırılmışlar. Düşük boş ağırlıklı arabaları hep sevmişimdir. Ne kadar güç, lastik genişliği ya da alçaltılmış süspansiyon olursa olsun hafif bir arabanın hissini taklit edemez. O çeviklikteki keyfi hiçbir şey tutturamaz.

Hayalimdeki araba, ama Fransız yarış mavisi olacak — metalik değil. Yıllar önce Cambridgeshire kırsalındaki yollarda beyaz bir tanesini kullanmıştım. Üç hafta sonra hâlâ oturup kalktığımda, hızlı ya da yavaş hareket ettiğimde ağrılarım vardı. Hatta arabadan inerken sanki beton mikserinde masaj yapılmış gibiydim — süspansiyon mu, yok artık.

Renk ve donanım seçimi çok iyi. Ben de Pegase'de (Lohéac'taki drift okulu) keşfettikten sonra bu arabayı almayı düşünmüştüm. Beni caydıran şey otomatik şanzımandı — Pegase'de tüm o kaymalarla birkaç tanesini kırdılar. Bunun yerine daha ucuz, daha az güzel ama gerçek bir bagajı ve manuel şanzımanı olan GR86'yı almaya karar verdim. 200 kg daha ağır ama karşılığında çok daha güvenilir olacak (Alpine'de düşük hızlarda sürerseniz soğutma sorunları da var).

Açıkçası çıktığında A110 ilgimi gerçekten çekmişti (o mor renkten alırdım), ama DCT olduğunu öğrenince içim geçti ve hemen listeden çıkardım. Sürüş keyfi için araba alacaksam manuel olmalı. Geri kalan neredeyse her şeyini beğeniyorum, o yüzden yazık oldu. Bardak tutucusu olmamasını ona karşı bir eksi saymam, o çok Fransız bir şey.