Citroen 2CV

Fransa'ya ilk geldiğimizde büyük motorlu kullanılmış bir 1968 Dyane 6 aldık, bakımının çoğunu kendim yaptım. Tamir kılavuzu rocker kollarını ayarlamak için çamurlukları çıkarmanın tam olarak gerekmediğini ama yardımcı olduğunu söylüyordu. Doğruydu ama bunu yapmak için far ayar kablosunu sökmen ve her iki tarafta 16 vida çıkarman gerekiyordu. Platinleri ayarlamak için ön tamponu ve fanı çıkarman gerekiyordu. İskoçya'da Cockbridge-Tomintoul yolunu ve Haute Savoie'de Alpleri bu arabayla geçtik. Sonunda 1976'da Edinburgh'daki bayide bir tamirci debriyaj montaj cıvatasını sıyırıp bize söylemeyince bozuldu. Yine de Paris yakınındaki evimize kadar bizi götürdü, motor tüm yağını kaybetmeden önce.

Bir süre 2CV minibüs kullandım, kurşun geçirmez gibiydi. Vites değiştirmeye alışmak biraz zaman aldı, jip versiyonunu da sürdüm. Harika ve kullanması zevkli arabalar.

Sahip olduğumuzda güçlü karşı rüzgarlarda vites düşürmek gerekiyordu, bazen ikinci vitese kadar, bu yüzden otoyolda en fazla 45 km/s yapabiliyorduk, banket şeridine kaçmak zorunda kalıyorduk, bir sonraki çıkıştan inip kaybolup insanlara yol soruyorduk.

Çocukken babam, motoru aynı ve arka camı tersine eğimli garip bir tasarıma sahip bir Citroën AMI6 kullanıyordu. Fransa'yı Brest'ten (kuzeybatı) Azur kıyısına kadar 1350 km baştan sona kat ettik, bu yolculuğu birçok kez tekrarladık ve hiç sorun yaşamadık.

2CV sadece Fransız yolları ve arazisi için değil, aynı zamanda özellikle Kuzey Afrika Cezayir gibi Fransız sömürgeleri için de tasarlanmıştı (çöl, sıcaklık, kum). 2 tane 2CV'im oldu ve her sürücünün ehliyet aldıktan sonraki ilk 2 yıl bu arabayı kullanması gerektiğini düşünüyorum, çünkü her şey basit tutulduğu için bir arabanın A'dan Z'ye nasıl çalıştığını gerçekten öğreniyorsun. Bence Citroen 2CV'nin tasarımı VW Beetle'dan çok daha zekice: 4 kapı, 4 yetişkin için 4 koltuk, büyük bagaj (Beetle'da neredeyse hiç bagaj yok), aynı sürüş kabiliyetiyle (her ikisinde de max 110 km/s) çok daha az gürültülü motor, çok daha az ağırlık, önden çekişin arkadan itişe göre çok daha güvenli olması. Kar ve kış koşullarında bile, verilen krikoyu çalıştırma kolu gibi kullanarak her 2CV'yi kolayca çalıştırabilirsin, oysa diğer tüm arabalar Beetle dahil akü zayıf olduğunda takviye kablosu ve ek bir araç gerektirir (bunu Almanya'da alışılmadık soğuk bir kışta bizzat yaşadım).

Hâlâ bir tanesi bende var ve gerçekten güçlü bir işçi diyebilirim. Benimki 62 yaşında, 1000 devrin altında sol silindir ateşlemiyor ama hâlâ çekebiliyor ve hızlanabiliyor. Süspansiyonu şaşırtıcı, tren rayının üzerinden geçebiliyorsun ve hiçbir şey hissetmiyorsun ama birini sollamaya çalışma, bu çok korkutucu.

Bunlardan birkaç tane kullandım (çünkü çok paslanıyorlardı). Binip sürmek çok basit. 1500 km'de bir, küçük yakıt deposu olduğu için her 300 km'de yakıtı kontrol etmek gerekiyor. Başka sorun yok. Eksi 20 derecede çalıştı mı? Evet, çalıştı. Kalorifer eksi 20 derece için yeterli mi? Hiç de değil. Avrupa'yı baştan sona geçmek için uygun mu? Evet.

Fransa'da bir Ami 8'im vardı. Harika bir araba. Dağlarda yavaştı, otoyolda iyiydi. Bozulduğunda tamir etmesi inanılmaz kolaydı, lastik patlasa bile sürmeye devam edebiliyordunuz, sadece bir hırıltı ve hız düşüşü fark ediliyordu, ön lastikte olmadıkça direksiyon sorunu yaşanmıyordu. Süspansiyonu müthişti ve bozulunca kolay tamir ediliyordu, bende sadece bir kere sorun çıktı (araba bende aldığımda 13 yaşındaydı). Avrupa'da üç ay boyunca dört kişi ve kamp malzemelerimizle ortalama 100 km'de 5.2 litre yakıt yaktı, 1971 teknolojisiyle. Hala o zamanki gibi üretselerdi isterdim.

VW Böcek'ten daha kolay tamir edilebiliyordu, her köy demircisi işi hallederdi. Çekiç, tornavida ve birkaç İngiliz anahtarıyla aracın tamamını sökebiliyordun. Kışın marş sorunu olduğunda kol çevirme sapını çıkarıp çalıştırabiliyordun. Yan camlar yazın hoştu ama yağmur yağınca biraz su alıyordu. Koltuklar uzun yolculuklar için yapılmamıştı.

1975 ile 1980 arasında Patagonya, Arjantin'de üç Citroen aracım oldu: 2CV (30 HP), 3CV (35 HP) ve Ami 8 (38 HP). Klima sistemleri ön camın altında bir panjurdu, kalorifer ise gelen havayı motorun etrafından geçirip kabine ileten bir hava kanalıydı. Kışın hava girişini azaltmak için bir perde kullanırdık. Başka bir aracı sollarken düz bir yolda yeterince mesafe bırakmak gerekiyordu (arkadan esen rüzgar çok yardımcı oluyordu), özellikle daha ağır olan Ami 8'i kullanırken. Bunun karşılığında aşırı yakıt ekonomisi vardı. Acelen yoksa bu arabalar sürmesi gerçekten eğlenceli arabalardı.