Alpine A110

Alpine A110'un en iyi yanları, dört silindirli bir araç olmasına rağmen ruhani bir sürüş deneyimi sunması ve güzel bir motor sesi. Ancak bu sportif arabayı almamı engelleyen şey, Fransız kalitesinin düzgün standartlara ulaşmaması: bazı parçalar yeterince sağlam değil ve yaşamak kolay değil. Genel olarak A110, Porsche Cayman ve Audi TT RS'den daha iyi değil; TT RS daha iyi sürüş dinamikleri ve daha zengin bir kabin sunuyor.

Bugün spor araba üreticileri için asıl yarış motor gücü değil, hafif ve düşük CO2 emisyonlu performanslı bir spor araba yapmak. Virajlı bir pistte ağırlık/güç oranı iyi olan araç, aynı oranı daha ağır bir araçla sağlayandan her zaman daha performanslı olur. Örneğin Alpine A110 S, 1114 kg ve 292 hp ile (3,81 kg/hp), aynı oranı 1440 kg ve 378 hp ile sağlayan Porsche 718'den daha performanslıdır. Ne yazık ki piyasada üreticiler müşteriyi beygir gücü sayılarıyla çekmeye çalışıyor: 600, 700, şimdi bazıları 800 hp. Bu da ağır araçlar yüzünden yüksek CO2 emisyonu demek. Alpine A110, günlük kullanılabilir bir araçta hafiflik için çok çalışan mühendisliğiyle doğru yolda. Ferrari, Porsche, Mercedes gibi tüm spor araba üreticilerinin stratejisini değiştirip performanslı süper araçları yarı CO2 emisyonuyla üretmesi gerekiyor. Elektrifikasyon çözüm değil, çünkü bataryalar başka ciddi kirlilik sorunları yaratıyor. Alpine bu yönü gösteriyor.

Bir tanesine sahip olma şansım var. Çok hafif, yumuşak ve güzel bir küçük araba; hızı da fazlasıyla yeterli. Bu yıl Maranello'da bir Ferrari Portofino kullanma fırsatım oldu. Çok hızlı bir araba ama yolda rugby oyuncusu gibi ezerek ilerliyordu. Alpine ise zarif ve dengeli; asfaltta dans ediyor gibi, insanın yüzünde koca bir gülümseme bırakıyor.

Turuncu Orange Fire renkli A110 GT'm (300 hp) var, 3 yıldır İsviçre Alpleri'nde kullanıyorum. Yol tutuşu muhteşem, performans harika, görünüşü benzersiz ve çarpıcı, işletme maliyeti çok düşük. Birkaç modifikasyonla ses daha da güzel oluyor. Sahip olduğum en iyi araba. Gerçek hafifliği ve 2200 devirde gelen tepe torku harika.

Renault bu kadar 'özel' yapmaya çalışmasaydı Alpine iyi bir araba olurdu. Pistte fena değil, dengesi iyi; ama motorsport aracı mı yoksa sıradan insanlar için mi olduğu konusunda bir kimlik krizi var. Örneğin fren yapınca şanzıman bağlantısı kesiliyor; virajda arka tekerlekleri hızlandırıp ön tekerlekleri yere bastırmak aynı anda yapılamıyor. Yedek parçaların tümü aşırı pahalı ve teslim süreleri çok uzun. Motorsportta sezonda kabaca 1 ön tampon, 2 ön çamurluk ve 4 tekerlek kemeri kaybediyorum, iki sezonda bir de yeni motor. Alpine'de bu parçaların sezon maliyeti yaklaşık 10 bin euro olurdu; GT86'mda ise yaklaşık 700 euro. Yarışta parçanın bugün ya da yarın elinizde olması gerekiyor; Alpine'de (en azından Polonya'da) bu 9 ay, 6 ay ya da hiç demek. Bu yüzden Alpine bir koleksiyon arabası, spor araba değil.

A110 sahibiyim, daha önce Boxster S kullandım. İç mekan da aracın geri kalanı gibi hafif; tasarımın temel amacı hafiflikti ve bunda başarılı. İç mekanın 'kalitesi' dediğimiz şey aslında ağırlıkla ilgili. İç mekanın bir Alman aracı seviyesinde olmaması yüzünden bu kadar iyi bir aracı eleştirmek bence haksızlık. Muhtemelen sahip olunabilecek son gerçek sürücü odaklı benzinli araçlardan biri.

A110 GT sahibiyim (300 hp, 340 Nm). Birkaç noktaya açıklık getirmek istiyorum: 1 - Performans: 300 hp'lik güncellenmiş A110, 400 hp'lik Emira'dan daha iyi ivmelenme sağlıyor; autotopnl'in aynı test sürücüsüyle gerçek koşullarda yaptığı testte 100-200 km/s aralığı 10,5 saniye, R versiyonu 9,5 saniye sürdü. 0-100 km/s 4,2 saniye, normal Michelin Sport 4 lastiklerle bile. Avrupalı test sürücüleri S ve R ile 400 hp'lik spor arabalarla denk ya da daha iyi tur süreleri elde etti. Araç 1034-1090 kg olduğu için güç eksikliği yok. 2 - Satış: bugüne kadar 20.000'den fazla üretilip satıldı; Elise, Exige ve 4C'ye kıyasla bu çok daha iyi rakamlar, özellikle modelin birkaç yıllık olduğu düşünülürse. 3 - Sahiplik maliyeti: Birçok Avrupa ülkesinde A110, Porsche veya daha güçlü spor arabalara göre çok daha ucuz sahiplik demek. Sakin sürüldüğünde yakıt tüketimi yaklaşık 6 L/100 km. CO2 salımı yalnızca 152 g olduğu için vergi ve sigorta maliyeti çok daha düşük. Yetkili servis, Porsche gibi premium markalara göre çok daha ucuz; yedek parçalar da aynı şekilde. 4 - Boyutlar: A110 küçük ve bu iyi bir şey; dar dağ yollarına ve Avrupa'da park etmeye çok uygun. 5 - Donanım: 40'tan fazla renk ve çok sayıda jant ile detay seçeneğiyle kişiselleştirilebiliyor; beyaz ya da siyah bir 911 değil, yolda dikkat çekiyor.

Dikiz aynası yerine kamera görüntüsü gösteren bir ekranın pahalı ve karmaşık olacağı düşünülebilir. Ama birkaç yıl önce Japonya'da kiraladığım ucuz bir Nissan Note'ta tam olarak bu vardı; bir anahtarla dikiz aynası ile kamera görüntüsü arasında geçiş yapılabiliyordu. Sistem zaten geliştirilmiş, ucuz ve Renault ittifak ortağından temin edilebilir.

Bu araba, M3'ün 286 beygirle bile yetebildiği 80 ve 90'ların anlayışının bir devamı gibi. BMW'nin 1M'i yeni çıktığı için ve hafif yapısıyla agresif bir rakip olduğu için bu araba bugün de tam yerinde duruyor. Sabit direksiyon göbeğini ve arabanın bu kadar hafif olmasını beğendim; 1.8 turbo da bu sayede performansını rahatça verebiliyor.

Montaj mühendisliği, malzeme özellikleri ve çok yönlülük açısından Porsche ile aynı seviyede değil; şanzımanı, bayi ağı ve yedek parça tedarik zinciri de Porsche'nin gerisinde. Lotus'un yıllardır yaptığı gibi, tüm özelliklerde eşit olmadan Porsche ile fiyat olarak yarışmaya çalışıyor. Yine de şasisi çok iyi mühendislik ürünü ve genel olarak hafif. Müşterinin seçebileceği seçenekler de kısıtlı; Porsche'nin güçlü yanlarından biri de bu.