Citroen 2CV

2CV sadece Fransız yolları ve arazisi için değil, aynı zamanda özellikle Kuzey Afrika Cezayir gibi Fransız sömürgeleri için de tasarlanmıştı (çöl, sıcaklık, kum). 2 tane 2CV'im oldu ve her sürücünün ehliyet aldıktan sonraki ilk 2 yıl bu arabayı kullanması gerektiğini düşünüyorum, çünkü her şey basit tutulduğu için bir arabanın A'dan Z'ye nasıl çalıştığını gerçekten öğreniyorsun. Bence Citroen 2CV'nin tasarımı VW Beetle'dan çok daha zekice: 4 kapı, 4 yetişkin için 4 koltuk, büyük bagaj (Beetle'da neredeyse hiç bagaj yok), aynı sürüş kabiliyetiyle (her ikisinde de max 110 km/s) çok daha az gürültülü motor, çok daha az ağırlık, önden çekişin arkadan itişe göre çok daha güvenli olması. Kar ve kış koşullarında bile, verilen krikoyu çalıştırma kolu gibi kullanarak her 2CV'yi kolayca çalıştırabilirsin, oysa diğer tüm arabalar Beetle dahil akü zayıf olduğunda takviye kablosu ve ek bir araç gerektirir (bunu Almanya'da alışılmadık soğuk bir kışta bizzat yaşadım).

Hâlâ bir tanesi bende var ve gerçekten güçlü bir işçi diyebilirim. Benimki 62 yaşında, 1000 devrin altında sol silindir ateşlemiyor ama hâlâ çekebiliyor ve hızlanabiliyor. Süspansiyonu şaşırtıcı, tren rayının üzerinden geçebiliyorsun ve hiçbir şey hissetmiyorsun ama birini sollamaya çalışma, bu çok korkutucu.

Bir arkadaşımın 2CV'sinin marş motoru bozulmuştu, manuel itmek işe yaramayınca yokuştan aşağı yuvarlayarak çalıştırmaya çalıştı. İlk denemede olmadı, tekrar denemek için arabayı tek başıma yokuşun yukarısına ittim. Bu araba gerçekten çok hafif.

Bunlardan birkaç tane kullandım (çünkü çok paslanıyorlardı). Binip sürmek çok basit. 1500 km'de bir, küçük yakıt deposu olduğu için her 300 km'de yakıtı kontrol etmek gerekiyor. Başka sorun yok. Eksi 20 derecede çalıştı mı? Evet, çalıştı. Kalorifer eksi 20 derece için yeterli mi? Hiç de değil. Avrupa'yı baştan sona geçmek için uygun mu? Evet.

Fransa'da bir Ami 8'im vardı. Harika bir araba. Dağlarda yavaştı, otoyolda iyiydi. Bozulduğunda tamir etmesi inanılmaz kolaydı, lastik patlasa bile sürmeye devam edebiliyordunuz, sadece bir hırıltı ve hız düşüşü fark ediliyordu, ön lastikte olmadıkça direksiyon sorunu yaşanmıyordu. Süspansiyonu müthişti ve bozulunca kolay tamir ediliyordu, bende sadece bir kere sorun çıktı (araba bende aldığımda 13 yaşındaydı). Avrupa'da üç ay boyunca dört kişi ve kamp malzemelerimizle ortalama 100 km'de 5.2 litre yakıt yaktı, 1971 teknolojisiyle. Hala o zamanki gibi üretselerdi isterdim.

VW Böcek'ten daha kolay tamir edilebiliyordu, her köy demircisi işi hallederdi. Çekiç, tornavida ve birkaç İngiliz anahtarıyla aracın tamamını sökebiliyordun. Kışın marş sorunu olduğunda kol çevirme sapını çıkarıp çalıştırabiliyordun. Yan camlar yazın hoştu ama yağmur yağınca biraz su alıyordu. Koltuklar uzun yolculuklar için yapılmamıştı.

Bu arabalar aletsiz de kolayca çalıştırılabiliyordu. Camları elinizle çekerek açabiliyordunuz, direksiyon kilidi üç kere üflesen kırılırdı. Kontağa giden sadece üç kablo vardı, ikisini birbirine dokundurup çalıştırabiliyordunuz.

1975 ile 1980 arasında Patagonya, Arjantin'de üç Citroen aracım oldu: 2CV (30 HP), 3CV (35 HP) ve Ami 8 (38 HP). Klima sistemleri ön camın altında bir panjurdu, kalorifer ise gelen havayı motorun etrafından geçirip kabine ileten bir hava kanalıydı. Kışın hava girişini azaltmak için bir perde kullanırdık. Başka bir aracı sollarken düz bir yolda yeterince mesafe bırakmak gerekiyordu (arkadan esen rüzgar çok yardımcı oluyordu), özellikle daha ağır olan Ami 8'i kullanırken. Bunun karşılığında aşırı yakıt ekonomisi vardı. Acelen yoksa bu arabalar sürmesi gerçekten eğlenceli arabalardı.

Ön kaportayı tamamen sökmek sadece on dakika sürüyor. Üzerinde çalışılması en kolay arabalardan biri. Ciddi bir arıza olduğunda (çok nadir) motoru tamamen çıkarmak bile hızlı ve kolay. Motor o kadar hafif ki kaldırma ekipmanına bile gerek kalmıyor.

İlk arabam bir Citroën 2CV'ydi. Bir keresinde çok dik bir yoldan dağa tırmandım.. Tüm yol boyunca ikinci vitesteydim.. Ama sorunsuz gitti. Her sorunu bir tel parçası veya bantla çözebiliyordunuz. İnanılmaz bir araba.