Honda Fit

Beni rahatsız eden şey, ön koltukların üstünde eskiden olan kolu artık kaldırmışlar; o kol otururken ön koltukları kaydırmaya yarıyordu. Dizlerim için gerçekten büyük bir nimetti o özellik.

The Fit harkens back to the small spunky value-driven cars that made Honda famous. I kinda miss my 2nd gen Fit Sport 5MT. It wasn't "fast", but a fun tossable urban runabout with a lot of practicality.

Koltuklar hâlâ ucuz ve rahatsız, bel desteği yok.

Annem bir tane kullanıyor ve gerçekten iyi bir araba. Tek sorun aküsünün küçük olması ve sadece bir yıl dayanması.

Bu arabayı bir süre kullandım, güvenilir, iyi bir motoru var, ama şimdiye kadar gördüğüm en kötü sürücü koltuğuna sahip. Koltuk uzun boylular için değil, 1.85 boyundayım ve sırtım ile bacağım bu araçtan büyük zarar gördü.

I have a 2016 FIT and it's awesome. Excellent gas mileage and very reliable. It looks exactly like the 2017 and 2018 FIT so no need for me to upgrade just yet. Nobody would notice the difference when driving on the highway anyways.

Base ve DX model hattını geri getirmeliler. Elektrikli cam, ayna ve kilitleri olmayan, 14 bin doların biraz altında daha düşük seviye bir Fit isterim. Hepsi LX donanımıyla hemen hemen dolu geliyor. Honda, Civic bu kadar büyüyüp üst segmente kayınca gerçek bir ekonomi arabasına ihtiyaç duyuyor, Nissan Versa, Chevrolet Spark, hatta indirimli Toyota iA gibi giriş seviyesi araçlarla rekabet edecek bir şeye. Honda bayileri giriş seviyesi bir Fit için 16 bin doların altına inmiyor. Bu fiyattan biraz fazlasına çok daha güzel araçlar bulunabiliyor.

Orta kol dayama noktası çok alçakta, kol dayama noktası olma amacını kaybediyor.

Olumsuz tarafı, bu aracın Meksika'da üretilmiş olması ve bu yüzden yapı kalitesi ile güvenilirliğinin diğer Honda modellerine göre daha düşük olması.

Bu arabayı sevmek istiyorum. Gerçekten istiyorum. Ama sevemiyorum. O zamanlar yeni çıkmış olan 2015 Honda Fit'i aldım ve sadece bir yıl, 5 bin mil kullandıktan sonra ondan kurtulmak zorunda kaldım. Bu, günlük hayatta yaşamak için kolay bir araba değil. Fit, showroom'da ilk izlenimde harika bir araba. Bol arka koltuk ve bagaj alanı, çok yönlülük, modern bir arabada görebileceğiniz en iyi görüş açısı ve cam alanı, temel LX donanımında bile bol özellik, yüksek yakıt ekonomisi, net göstergeler ve basit kontroller, kumaş koltuklar ve krom benzeri kaplama parçaları gibi düşünceli dokunuşlar var. Ama yolda bu araba sıkıcı. Motor bu sınıfta iyi ve diğer subcompact araçlarla kıyaslandığında iyi bir performans sunuyor. Ama trafikte ve yokuşlarda can sıkıcı olan kısa dişli oranlarına sahip altı vitesli manuel şanzıman bunu geride bırakıyor. Motor sesi her hızda sürekli ve bu ses bir Honda çim biçme makinesini andırıyor, Honda'nın arabalarından çok. Uzun yolculuklarda yorucu bir araba. En azından akıcı vites kolu, geniş cam alanı ve hassas direksiyonu virajlı dağ yollarında Fit'i parlatıyor. Fit'in kendini gerçekten evinde hissettiği tek yer tuhaf bir şekilde orasıydı. İçeride, arka koltukların birkaç santim daha fazla geriye kayabilmesi iyi olurdu. Uzun boylu ön yolcunun dizleri gösterge paneline giriyor. Sanki Honda önce geniş arka koltuğu tasarlamış, ön koltuklar ise sonradan akla gelmiş gibi. Ama en büyük hayal kırıklığı güvenilirlikti. Birçok kaplama sorunu, sızıntı, elektrik arızası, gıcırtı ve takırtı yaşadık. Araç sadece 5 bin milde bayiye bir düzineden fazla plansız ziyarette bulundu ve bazı sorunlar hiç düzeltilmedi ya da tekrar ortaya çıktı. Bu herhangi bir üretici için utanç verici, özellikle de Honda için.