Alpine A110

Fransız araba felsefesi hafiflik üzerine kuruludur. Yakın zamana kadar 300 beygirlik bir Megane RS Trophy'im vardı, ağırlığı 1390 kg'dı. Şimdi aynı 300 beygirle, 1.100 kg'ı geçmeyen bir Alpine almayı düşünüyorum.

Bu aracın ABD'ye hiç gelmemesinin sebebi, bazı eyaletlerdeki emniyet kemeri yönetmeliği olabilir: kemersiz bir yolcunun kaza anında ön camdan fırlamasını önlemek için ön cam ile baş arasında asgari mesafe şartı var ve bu arabada ön cam koltuklara çok yakın.

Alpine arabalar Güney Afrika pazarında satılmıyor, çok yazık. Vites değiştirirken motorun sesi insanı çocuk gibi güldürüyor.

Altmış yaşındaki komşumun bir tanesi var. Dövme jantları karbon jantlardan daha çok beğeniyorum; tam donanımdayken gerçek bir yarış arabası gibi duruyor. Ama komşum onu genelde sadece garajda çalıştırıyor. Motor sanıldığı kadar özel değil; son nesil Espace'te de kullanılan 1.8 turbo motordan türetilmiş.

A110S sahibiyim, hafifliğin her şeyi nasıl değiştirdiğini yeterince vurgulayamam. Daha önce bir Porsche sahibiydim ve onlar ağır. Gücün bunu telafi edeceğini düşünürsünüz ama düz çizgi dışında etmiyor. Ama orta motorlu bir arabada kim düz çizgiyi sever ki? Mümkünse bir deneyin, göreceksiniz.

Motor Nissan kaynaklı değil. 1.8 motorun temel tasarımı Renault-Nissan ortaklığına ait, ancak kullanılan versiyon ağırlıklı olarak Renault'nun kendi modelleri için geliştirdiği bir motor; örneğin Megane Sport'ta da kullanılıyor.

Dieppe'deki Alpine fabrikasını gezdim. Fabrika yaklaşık 300 işçi çalıştırıyor ve günde 22 araba üretiyor. Orijinal arabayı üreten fabrika ile aynı. Şasi 4 kişi ve bir robot tarafından perçinlenip yapıştırıldıktan sonra fırına giriyor. Ardından iki robot yan panelleri yapıştırıp perçinliyor; araç elle bir bölüme itiliyor ve orada iki çalışan arka kaporta parçasını takıyor. Bu hizalama diğer kaporta parçaları için kritik. Bagaj kapağı, kapılar, ön çamurluklar ve kaput yaklaşık 10 dakikada iki kişi tarafından elle takılıyor; alüminyum kaporta ise dış tesiste kimyasal banyoya gönderiliyor. Kaporta panellerinin İtalya'daki bir firmadan temin edildiği söyleniyor, çünkü gereken karmaşık panelleri istenen kalitede yapabilecek başka bir yer bulamamışlar. Üretim hattı çok ilgi çekiciydi.

Avustralya'da bu arabayı alabildiğimiz için çok şanslıydık; güvenlik düzenleyicilerimiz yan çarpma düzenlemesi gerekçesiyle ithalatı durdurana kadar. Bende var ve çok seviyorum. Otomatik şanzıman vites indirirken etkileyici; gaza basınca vitesi tutuyor ve devirleri koruyor. Spor tuşuna basınca pist moduna geçiyor. Dışarıdan çok gösterişsiz olması hoşuma gidiyor; çoğu insan spor araba olduğunu fark etmiyor. ABD ve Kanada'nın bunu kaçırması ise üzücü.

A110 üzerinde çalışmış birkaç mühendisle konuşmuş biri olarak söyleyeyim: ABD'ye gelmemesinin ana nedeni, büyük SUV'lar da hesaba katıldığında çarpışma testini geçememesi. Alpine bunu zaten denemiş, ama arabayı yeniden tasarlamanın kendileri için çok pahalıya geleceğini düşünmüşler. Alpine hâlâ küçük bir firma ve geliştirme bütçesi sınırlı, o yüzden maliyet çok önemli. Motor Mégane RS'ten, ses düğmeleri de Clio'dan alınmış.

İskoçya'da bir A110 Colour Edition sahibiyim. Güvenli tercih 718 Cayman olurdu ama A110 her açıdan onu geçiyor; yapım kalitesi harika. Günlük kullanıyorum; sigortası daha ucuz, bakım masrafı Porsche yetkili servisinin yarısı kadar ve acele ettiğimde bile her yere yaklaşık 35 mpg ile gidiyorum. Görünüş, ayrıcalık ve sürüş hissi de çok etkileyici.