Dacia Hipster

Hillman Imp'lerimi ve orijinal Fiat Panda'larımı hatırlattı. İki Panda ile kano ve sörf tahtalarını tavana, paraşütleri ve kamp malzemelerini bagaja koyup İngiltere ve Avrupa'yı baştan sona dolaştım. Genelde iki yetişkin olarak yolculuk ederdik ve arka koltuklar ya katlanıyordu ya da tamamen çıkarılıp daha fazla bagaj alanı için bırakılıyordu. Bunda ne değiştirirdim? Öncelikle, şehir arabası olarak tasarlanan Imp ve orijinal Panda gibi, bu araçlar aslında iki kişi için bütçeye uygun uzun yolculuk ve kamp yapmak için de gayet iyi çalışıyordu. Bu yüzden, biraz daha uzun yapıp daha fazla bagaj alanı sağlar ve en az 200 mil gerçek menzil için düzgün bir batarya koyarlardı. Daha büyük ve açılabilir/çıkarılabilir bir sunroof ile kano veya sörf tahtası taşıyabilecek tavan barları eklerdim, biraz daha yer açıklığı ve alt koruma da olsa iyi olur. Kumaş dış kapı kollarından vazgeçsinler, onlar sallanıp ıslanacak sadece.

Citroën Ami'den biraz daha büyük, ama her Aixam'ın iç mekanı bundan daha güzel. Maksimum 3,7 kW ile şarj mı? Bu hiç olmaz! Madem öyle, en azından 11 kW olmalıydı, o zaman biraz mantıklı olurdu. Sadece normal ev prizinden şarj edilebilen bir şehir arabası olması kabul edilemez! Nerede şarj edecekler? AC şarj istasyonlarını saatlerce mi işgal edecekler?

Arka koltuk baş desteği için katlama seçenekleri olmasını umuyorum, şehir içi sürüşte camların kapanmasını sevmiyorum, arkamda ne olduğunu görebilmek istiyorum. Bunun dışında maksimum iç mekan için tasarım gerçekten iyi. Çarpma koruması muhtemelen çok iyi değil ama düşük hızlı şehir içi kazalar için yeterli olur. Eve şarj bağlantısıyla pratik bir araç olurdu.

Bağlantı ve tutturucuların gizlenmemesi harika çünkü parçaları çok kolay değiştirebilirsiniz. Almanya'da parçaların gizlendiği bir arabada far ampulünü değiştirmek için ön tamponu çıkarmak zorunda kaldığımı hatırlıyorum, bu tarz şeylerden nefret ediyorum. Modern arabaların hepsi böyle. Motor bölmesine gömülü ucuz plastik bir parçayı değiştirmek için 3 saat işçilik gerekiyor. Yol boyunca klipsleri ve diğer ucuz plastik parçaları kırıp kaybetmemek de mümkün değil.

Çok beğendim. Belki Japon hibrit kei car'lar daha 'araba' hissi veriyor (daha uzun oldukları için de). Üretime girerse menzilinin gerçek şartlarda 150 km'den ziyade 200 km'ye yaklaşmasını umuyorum. Kapının açılmasını sağlayan ipi değiştirirdim (uzun vadede aşınıp kopabilir) ve arka koltuğu ortadan ikiye bölünebilir yapardım, böylece üç kişi yolculuk ederken bile daha fazla eşya yükleme kapasitesi olurdu.

Bu bir araba değil, tekerlekli bir köpek kulübesi gibi. Konsept sorgulanabilir. Şehir içi kullanım için tasarlanmış, oysa orada zaten toplu taşıma altyapısı mevcut. Uzun yolda kullanılamaz olacak. Menzil çok az, şarj hızı çok düşük ve arkadan çarpma durumunda maksimum ölüm riski taşıyacak kadar az güvenlik önlemi var. Opel Rocks-e gibi başarısız olacak.

ABD'de satılacaksa klima ve ısıtma olması gerekir, klipsli küçük bir vantilatör yeterli olmaz. Ayrıca navigasyon ve müzik çalabilen, hız/menzil/batarya seviyesi gibi basit bilgileri gösterebilen bir android tablet bağlanabilse harika olur; hatta kendi tabletini takıp uygulamayı kurarak bağlanabilmek güzel olur. Çok hoparlörlü bir ses sistemi seçeneği de olmalı, en azından standart harici hoparlör ve amfi seçenekleri sunulmalı ki sürekli müzik dinleyen gençlere hitap etsin. Ucuz bir günlük araçta istediğim tek şeyler bunlar: bir tür klima ile konfor ve tek hoparlörlü, AM radyolu 40'lardan kalma bir araba hissi vermeyen bir müzik dinleme yolu. Ayrıca ön koltuklardaki yana monteli baş dayanağından da pek emin değilim, koltuklar ayarlanabilir olsa da; baş dayanağı koltuğun arkasına sabit olsaydı, koltuk arkası çökse bile boynunuzu kırma riski olmazdı.

Bu Dacia'nın kendi maskotu olması her şeyi anlatıyor. Arabalar ne zaman bu kadar çocuksu ve araba dışı bir şeye dönüştü? Umarım bu sadece eğlenceli bir konsept olarak kalır ve seri üretime geçmez. Satışların sınırlı olacağını düşünüyorum, gerçi toplum bu tür araçlara hazır hale geliyor gibi görünüyor.. Ama ciddi olarak söylemek gerekirse, bu araba son derece ucuz görünüyor. Tasarım bu ucuzluğu, plastikleri, sınırlı fonksiyonelliği gizliyor. Asgari düzeyde.. 70'ler ve 80'lerin bazı Fiat arabalarını hatırlatıyor.

Ne yazık ki koltuklar tam düz yatağa dönüşmüyor. Öyle olsaydı uzun hafta sonu kaçamakları için gençler açısından da harika olurdu.. Ama alışveriş, sahil, köpekle gezinti için.. Sadece 100 km menzil beni gerçekten tedirgin ederdi. Trafik sıkışıklığı, klima, ısıtma, sonbahar/kış.. 250 km olsa çok daha iyi olurdu. Yaşlılar veya hareket kısıtlılığı olanlar için de Peugeot'daki gibi sürgülü kapılar olsa gerçekten iyi olurdu. Ama genel olarak: Yeni bir Panda doğmuş gibi. Alıcı bulacaktır. Konsept birçok olasılığa açık.

Bu arabanın Japonya'daki kei araç pazarı için tasarlanmış olabileceğini düşünüyorum. Kei sınıfına girmesi için genişlikten 2 cm kısılması gerekir ama bu kolayca yapılabilir gibi görünüyor. Motor hacminin de 650cc eşdeğerini geçmemesi gerekiyor, bu da muhtemelen kolayca sağlanabilir. Bu Dacia'yı gerçekten beğendim, ön koltukların bu şekilde öne katlanmasını 1970'ler ve 80'lerin başından beri görmemiştim; o dönemde arka koltuğa binmenin standart yolu buydu, özellikle orijinal Mini'de. Çok basit ve pratik.