Nissan Leaf

Bilmiyorum, benim 2012 Leaf'imde de 2 batarya çubuğu düştü, ama hem eski sahibi hem de ben her zaman şarj zamanlayıcısını kullanıp %80'e kadar şarj ettik. Kağıt üzerindeki bilimin gerçek dünya koşullarına uyduğundan pek emin değilim. 10 yıl önce bataryaların 10 yıl sonra değiştirilmesi gerekeceği söyleniyordu, ama görünen o ki durum böyle olmadı. Sanırım yaş ve aktif soğutma olmaması, günlük kullanılan her Leaf'in kilometre veya şarj alışkanlığından bağımsız olarak zamanla biraz menzil kaybetmesine neden oluyor.

8 yaşındaki Leaf'im bu yıl sabah camı buğu almak dışında hiçbir şey yapmamışken kondanser inverter arızasıyla bozuldu. Nissan parçayı değiştirmek için sorunu çözeceğine garanti vermeden yüksek bir ücret istedi. Şu anda %80 batarya sağlığında ve 47 bin mil yapmış, kullanamadığım bir aracım var. Nissan hiçbir işe yaramadı ve 8 yaşındaki bir araç için uzatılmış garantim olmadığı için bunun benim hatam olduğunu söyledi. Eski bataryalarla da hiçbir şey yapmakla ilgilenmiyorlar. Şimdi aracı kendim tamir etmek veya bataryaları kendim değerlendirmek zorundayım. Yüksek voltaj eldivenleri satın aldım.

Orijinaline binme şansım oldu, fiyatı ve menzili dışında beğendim. Görünüşü beni pek rahatsız etmedi. Daha sonra 2020 model LEAF+ 62 kWh'yı sürme şansım oldu, onu daha çok sevdim (gücü iyi!) ama 40.000 doların üzerindeki fiyatı beni caydırdı. Bir de hava soğutmalı bataryalar var, bu yüzden yeni bir Leaf'i asla satın almam. Belki şehir içi kullanım için ikinci el ucuz bir tane alırım.

Manuel bir Elantra'yı kullanılmış bir Nissan Leaf ile değiştirdim. Fiyatı eşimin kullanılmış Accent'iyle aynıydı, ama artık benzin yok, yağ değişimi yok, soğuk havada çalışmama sorunu yok, akü takviyesi gerektiren ölü akü yok, debriyaj yok, çok daha az fren balata aşınması, stop etme yok, uzaktan çalıştırma/klima kontrolü var. Gerçek dünya menzili yaklaşık 100 km olmasına rağmen inanılmaz bir araç. Genelde yakın çevrede kaldığım için işe gidip gelebiliyorum, market alışverişi yapabiliyorum, hatta onunla bir bulaşık makinesi taşıdım, haftada sadece iki kez şarja takmam gerekiyor -- bu da benzinli bir arabayı doldurmaktan çok daha kolay. Hiçbir özel durak gerekmiyor, yağmurda kar veya rüzgarda depo dolarken beklemek yok. Depoyu doldurmaktan çok daha fazla şarj etmeme rağmen, şarj etmek haftada hayatımdan yaklaşık bir dakika alıyor, ayda bir kez yapılan 10 dakikalık benzin durağına kıyasla. 'şarj etmek sonsuza kadar sürüyor!' argümanında bile, genel olarak kazançlı çıktığımı düşünüyorum. Bu şeyi ilk duyduğumda çirkin kurbağa yüzü ve kötü menzili yüzünden nefret ederdim. Beni elektrikli araçlara döndürdü ve bir daha asla benzinli araba almayacağım.

İkinci nesil 2014 modelimiz hâlâ güçlü. En pahalı tamiri şimdi, 6 yıl sonra: paslanma nedeniyle dört tekerlekte de yeni fren balatası ve diskleri, ayrıca her iki taraf için el freni teli gerekiyor. Daha önce ön burçları da değiştirmek zorunda kaldık, aşınmış ve çok ses yapıyorlardı, ama şansımıza garanti kapsamında yapıldı. Ama batarya hâlâ harika, tüm çubuklar yerinde, yine de menzilde hafif bir düşüş fark ettim.

Direksiyon konumu hariç aynı arabaya sahibim. Oregon'dayım. Şasi numaram 175 olduğu için ABD'ye ithal edilen ilk araçlardan biriydim. 80 bin milden biraz fazla kilometre yaptım, ama garanti kapsamında 50 binde yeni batarya taktırdım. Güneş panelim yok ama şarjımın çoğunu gece yarısı evde şarj zamanlayıcısı kullanarak yapıyorum. Rengi de aynı.

Geçen yıl 10 batarya çubuğu olan kullanılmış bir 2014 Leaf aldım. Bir gün aracı garaj dışında tam güneş ışığı altında, batarya tam şarjlı halde park etmek zorunda kaldım. Bu yüzden bir batarya çubuğu kaybettim. Ondan sonra aracımı sadece %80'e kadar şarj ediyorum ve son bir yıldır tek bir batarya çubuğu bile kaybetmedim. İyi bir araba, kısa menzilde sürmeyi seviyorum.

Bir kaç gün önce ilk kez test sürüşü yaptım ve sürüş deneyimine gerçekten şaşırdım. Nişanlımın Altima'sı hep kötü yol tutardı ama Leaf'in yumuşak, güçlü ivmelenmesi ve yumuşak sürüşü hem Altima'ya hem de benim eski 5 vitesli zx3'üme göre çok daha rahatlatıcıydı. Tek şikayetim arka görüş açısının çok kötü olmasıydı, özellikle arka ortada çocuk koltuğu varken.

En iyi sahip olduğum araba. Benimki bir F150'nin yerini aldı. İnşaat sektöründe çalışıyorum ve bu küçük mücevheri epey zorladım. Yapı malzemeleriyle aşırı yüklüyorum ve bu yetmediğinde bir römork çekiyor. Bakımı hiçbir şeye mal olmadı ve 9.000 dolar yakıt parası harcamadım. Menzil hâlâ yeterli ve gitmem gereken her yere gidebiliyorum. Arabamı seviyorum.

2009 gibi bir tarihte ön üretim modellerinden birine test sürüşü yapmıştım. San Antonio'ya kadar gitmiştik. Beğenmiştim! Ama o zaman bile aktif termal yönetim sisteminin olmamasından endişeliydim. Cehennem gibi sıcak olan Texas'ta, pasif yönetilen batarya paketine sahip ikinci el bir Leaf almayı hiç mantıklı bulmuyorum çünkü sıcaklık bataryayı mahvediyor. Onu başka bir pasif yönetilen paketle değiştirmek de para ve hücreleri çöpe atmak olurdu.